12. Do redt JEsus awermals to se, un sprok: Ik bün de Welt ehr Licht; wer Mi nafolgt, de ward nich wanneln in Düsternis, sonnern ward dat Licht vun dat Leven hebben. Jes. 9, 2. 42, 6. 7. 49, 6. Joh. [1, 5.] [9.]
13. Do sproken de Pharisäers to Em: Du tügst vun Di Sülbn; Din Tügnis is nich wahr.
14. JEsus antwort, un sprok to se: Wenn Ik vun Mi Sülbn tügen war, so is Min Tügnis wahr; denn Ik weet, vun wo Ik kamen bün, un wohen Ik gahn doh; ji awer weet nich, vun wo Ik kamen bün, un wo Ik hengahn doh.
15. Ji richtet na dat Fleesch, Ik richt Nüms.
16. Wenn Ik awer richten doh, so is Min Ordel recht, denn Ik bün nich alleen; sonnern Ik un de Vader, de Mi schickt hett.
17. Ok steiht in ju Gesetz schreven, dat twee Minschen ehr Tügnis wahr is. 5. Mos. 17, 6. 19, 15. Matth. [18, 16.] 2. Cor. [13, 1.] Ebr. [10, 28.]
18. Ik bün dat, de Ik vun Mi Sülbn tügen doh, un de Vader, de Mi schickt hett, tügt ok vun Mi.
19. Do sproken se to Em: Wo is Din Vader? JEsus antwort: Ji kennt weder Mi, noch Min Vader: wenn ji Mi kennen dä’n, so warn ji ok Min Vader kennen.
20. Düsse Wör’ sprok JEsus an den Gotteskasten, as He in den Tempel lehrn dä, un Nüms greep Em, denn Sin Stunn weer noch nich kamen. Joh. [7, 30.] Luk. [22, 53.]