51. Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Wenn jemand Min Wort holn ward, de ward den Dod nich sehn up ewig. Joh. [6, 40.] [47.]
52. Do sproken de Juden to Em: Nu erkennt wi, dat Du den Düvel hest. Abraham is storven, un de Propheten, un Du sprickst: Wenn jemand Min Wort holn deiht, de ward den Dod nich smecken up ewig?
53. Büst Du mehr as uns’ Vader Abraham, de storven is? un de Propheten sünd ok storven. Wat makst Du ut Di Sülbn?
54. JEsus antwort: Wenn Ik Mi Sülbn ehrn doh, so is Min Ehr nicks. Dar is awer Min Vader, de Mi ehrn deiht, vun Den ji seggt, He is ju GOtt;
55. Un kennt Em nich. Ik awer kenn Em, un wenn Ik seggen war: Ik kenn Em nich, so war Ik en Lögner gliek as ji sünd. Awer Ik kenn Em, un hol Sin Wort. Joh. [7, 28.]
56. Abraham, ju Vader, war froh, dat he Min Dag sehn schull, un he seeg em, un freu sik.
57. Do sproken de Juden to Em: Du büst noch keen föftig Jahr old, un hest Abraham sehn?
58. JEsus sprok to se: Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Bevör denn Abraham war, bün Ik.
59. Do neemen se Steen up, dat se na Em smieten dän. Awer JEsus gung se ut den Weg, un gung to den Tempel rut. Joh. [10, 31.] Luk. [4, 30.]