10. Do sproken se to em: Woans sünd din Ogen updahn?
11. He antwort, un sprok: De Minsch, de JEsus heeten deiht, mak en Dreck, un smeer em up min Ogen, un sprok: Gah hen na den Diek Siloah, un wasch di. Ik gung hen, un wusch mi, un kunn sehn.
12. Do sproken se to em: Wo is He? He sprok: Ik weet nich.
13. Do föhrn se den, de tovör blind weer, to de Pharisäers.
14. (Dat weer awer Sabbat, as JEsus den Dreck mak, un sin Ogen apen maken dä.)
15. Do frogen se em nochmals, ok de Pharisäers, woans he weer sehend warn? He sprok to se: Dreck lä He mi up de Ogen, un ik wusch mi, un ik kann nu sehn.
16. Do sproken weke vun de Pharisäers: De Minsch is nich vun GOtt, wiel He den Sabbat nich holn deiht. De annern awer sproken: Wa kann en sündig Minsch so’n Teken dohn? Un dar war en Striederie mank se.
17. Se sproken nochmals to den Blinden: Wat seggst du vun Em, dat He din Ogen updahn hett? He awer sprok: He is en Prophet.
18. De Juden glövten nich vun em, dat he blind west, un sehend warn weer, bet dat se reepen de Öllern to den, de sehend warn weer,
19. Frogen se, un sproken: Is dat ju Söhn, vun den ji seggen doht, he is blind gebarn? Wa kann he denn nu sehn?