40. Un düt hörten weke vun de Pharisäers, de bi Em weern, un sproken: Sünd wi denn ok blind? 2. Kön. 17, 9.
41. JEsus sprok to se: Wern ji blind, so harrn ji keen Sünde; nu ji awer sprekt: »Wi künnt sehn,« blift ju Sünde.
Dat 10. Kapitel.
1. Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Wer nich to de Döhr rin geiht na den Schapstall, sonnern stiggt annerswo rin, de is en Deef un en Mörder.
2. De awer to de Döhr rin geiht, de is en Harr to de Schap.
3. Vör em makt de Döhrwächters de Döhr apen, un de Schap hört sin Stimm, un he röpt sin Schap mit Namen, un föhrt se rut. Jes. 43, 1.
4. Un wenn he sin Schap hett utlaten, geiht he vör se her, un de Schap folgt em na, denn se kennt sin Stimm.
5. En Fremden awer folgt se nich na, sonnern lopt vun em; denn se kennt den Fremden sin Stimm nich.
6. Düssen Spruch sä JEsus to se; se verstunnen awer nich, wat dat weer, wat He to se seggen dä.
7. Do sprok JEsus wedder to se: Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Ik bün de Döhr to de Schap.