8. Alle, de vör Mi kamen sünd, dat sünd Deev un Mörders west; awer de Schap hebbt up se nich hört. Jes. 23, 3.
9. Ik bün de Döhr, wenn jemand dörch Mi ingahn deiht, de ward selig warrn, un ward rin- un rutgahn, un Weid’ finden.
10. En Deef kummt nich, denn dat he stehlen, wörgen un umbringen deiht.
11. Ik bün kamen, dat se dat Leven un vull up hebben schüllt. Ps. [23, 1.] Jes. 40, 11.
12. Ik bün en gude Harr. En gude Harr lett sin Leven för de Schap. En, de meed is awer, de nich Harr is, den de Schap nich tohört, süht den Wolf kamen, un verlett de Schap, un löpt weg; un de Wolf gript de Schap, un jagt se utenanner. Ps. [23, 1.] Ps. [80, 2.] Jes. 40, 11. Ezech. 44, 11-23. 37, 24. 1. Pet. [2, 25.]
13. De awer, de meed is, löpt weg; denn he is meed, un kümmert sik nich um de Schap.
14. Ik bün en gude Harr, un kenn de Minigen, un bün bekannt bi de Minigen. 1. Tim. 2, 19.
15. So as Mi Min Vader kennen deiht, un Ik kenn den Vader. Un Ik lat Min Leven för de Schap.
16. Un Ik hef noch anner Schap, de sünd nich ut düssen Stall. Un desülven mutt Ik herföhrn, un se ward Min Stimm hörn, un ward een Heer un een Harr warrn. Ezech. 37, 23. Mich. 2, 12. Apost. [2, 39.]
17. Darum hett Min Vader Mi leef, dat Ik Min Leven laten doh, up dat Ik dat wedder nehm.