18. Nüms nimmt dat vun Mi, sonnern Ik lat dat vun Mi Sülbn. Ik hef Macht, dat to laten, un dat wedder to nehmen. So’n Gebot hef Ik kregen vun Min Vader.
19. Do war awermals en Striet mank de Juden um düsse Wör’.
20. Veele mank se sproken: He hett den Düvel, un is unsinnig; wat hört ji Em an?
21. De annern sproken: Dat sünd nich Wör’ vun en Besetenen; kann de Düvel ok de Blinden ehr Ogen updohn?
22. Dar weer awer dat Fest to dat Andenken an de Tempel-Inweihung to Jerusalem, un dat weer Winter.
23. Un JEsus gung umher in den Tempel, in Salomo sin Vörhus. 1. Kön. 6, 3.
24. Do keemen de Juden um Em rum, un sproken to Em: Wa lang höllst Du uns’ Seelen up? Büst Du Christus, so segg uns dat frie herut.
25. JEsus antwort se: Ik hef ju dat seggt, un ji glövt nich. De Warke, de Ik doh in Min Vader Sin Namen, de gevt Tügnis vun Mi.
26. Awer ji glövt nich; denn ji sünd Min Schap nich, as Ik ju seggt hef.
27. Denn Min Schap hört Min Stimm, un Ik kenn se, un se folgt Mi.