14. Do sä JEsus se dat frie rut: Lazarus is storven;
15. Un Ik bün froh wegen ju, dat Ik nich dar west bün, up dat ji glöven doht; awer lat uns to em gahn.
16. Do sprok Thomas, de dar nömt is Tweschen, to de Jüngers: Lat uns mitgahn, dat wi mit Em starven doht.
17. Do keem JEsus, un funn em, dat he all veer Dag’ in dat Graf legen harr.
18. (Bethanien awer weer neeg bi Jerusalem, bi föftein Stadien.)
19. Un veele Juden weern to Martha un Maria kamen, se to trösten öwer ehrn Broder.
20. As Martha nu hörn dä, dat JEsus keem, geiht se Em in de Möt; Maria awer bleev to Hus sitten.
21. Do sprok Martha to JEsus: HErr, weerst Du hier west, min Broder weer nich storven;
22. Awer Ik weet ok noch, dat, wat Du beden deihst vun GOtt, dat ward Di GOtt geven.