23. JEsus sprickt to ehr: Din Broder schall upstahn.
24. Martha sprickt to Em: Ik weet wol, dat he upstahn ward in de Uperstahung an den jüngsten Dag. Joh. [5, 29.] [6, 40.] Luk. [14, 14.]
25. JEsus sprickt to ehr: Ik bün de Uperstahung un dat Leven. Wer an Mi glövt, de ward leven, wenn he ok starvt.
26. Un wer dar leven un an Mi glöven deiht, de ward nümmermehr starven. Glövst du dat?
27. Se sprickt to Em: HErr, ja, ik glöv, dat Du büst Christus, GOtt Sin Söhn, de in de Welt kamen is. Joh. [6, 69.]
28. Un as se dat seggt harr, gung se hen, un reep ehr Swester Maria heemlich, un sprok: De Meister is dar, un röppt di.
29. As se dat hörn dä, stunn se flink up, un keem to Em.
30. Denn JEsus weer noch nich in den Flecken kamen, sonnern weer noch an den Ort, wo Em Martha in de Möt kamen weer.
31. De Juden, de bi ehr in dat Hus weern, un se trösten dä’n, as se seegen, dat Maria flink upstunn un rut gung, folgden se ehr na, un sproken: Se geiht na dat Graf, dat se dar weenen deiht.
32. As nu Maria keem darhen, wo JEsus weer, un Em sehn dä, full se to Sin Föt, un sprok to Em: HErr, weerst Du hier west, min Broder weer nich storven.