33. As JEsus se weenen seeg, un de Juden ok weenen, de mit ehr keemen, war He heel bewegt in Sin GEist, un heel trurig,
34. Un sprok: Wo hebbt ji em henleggt? Se sproken to Em: HErr, kumm un seh dat.
35. Un JEsus gungen de Ogen öwer. Luk. [19, 41.]
36. Do sproken de Juden: Süh, wa hett He em so leef hatt!
37. Weke awer mank se sproken: He hett den Blinden de Ogen updahn, kunn He denn nich maken, dat ok düsse nich starven dä?
38. JEsus awer war nochmals bewegt in Sik Sülbn, un keem to dat Graf. Dat weer awer en Kluft, un en Steen darup leggt. Matth. [27, 60.]
39. JEsus sprok: Nehmt den Steen af. Sprickt to Em Martha, den Doden sin Swester: HErr, he stinkt all, denn he hett veer Dag’ legen.
40. JEsus sprickt to ehr: Hef Ik di nich seggt, wenn du glöven warst, schullst du GOtt Sin Herrlichkeit sehn? Röm. [6, 4.]
41. Do neemen se den Steen af, wo de Dode liggen dä. JEsus awer hev Sin Ogen up, un sprok: Vader, Ik dank Di, dat Du Mi erhört hest; Mark. [7, 34.]