12. As He nu ehr Föt wuschen harr, neem He Sin Kleder, un sett Sik wedder dal, un sprok awermals to se: Weet ji, wat Ik ju dahn hef?
13. Ji nennt Mi Meister un HErr, un seggt recht daran; denn Ik bün dat ok. Matth. [23, 8.] [10.]
14. Wenn nu Ik, ju HErr un Meister, ju de Föt wuschen hef: so schüllt ji ju ok ünner enanner de Föt waschen.
15. En Bispil hef Ik ju geven, dat ji doht, as Ik ju dahn hef. 1. Pet. [2, 21.] 1. Joh. [2, 6.]
16. Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: De Knecht is nich grötter as sin Herr, noch de Apostel grötter, as de em schickt hett. Joh. [15, 20.] Matth. [10, 24.]
17. Wenn ji düt nu weten doht, selig sünd ji, wenn ji dat doht.
18. Nich segg Ik vun ju all. Ik weet, weke Ik utwählt hef. Sonnern dat de Schrift erfüllt ward: »De Min Brod eten deiht, de perrt Mi mit de Föt.« Ps. [41, 10.]
19. Ik segg ju dat nu, bevör dat geschehn deiht, up dat ji glöven doht, wenn dat geschehn is, dat Ik dat bün.
20. Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Wer den upnehmen deiht, den Ik em schicken warr, de nimmt Mi up; wer Mi awer upnehmen deiht, de nimmt Den up, de Mi schickt hett. Matth. [10, 40.] Luk. [9, 48.] [10, 16.] 1. Thess. [4, 8.]
21. As JEsus düt seggt harr, war He trurig in den Geist, un tüg un sprok: Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Een mank ju ward Mi verraden. Matth. [26, 20.] [21.]