22. Do seegen sik de Jüngers ünner enanner an, un se warn unruhig, vun weken He reden dä.
23. Dar weer awer een mank Sin Jüngers, de to Disch sitten dä an JEsus Sin Bost, den JEsus leef harr.
24. Den wink Simon Petrus, dat he utforschen schull, wokeen dat weer, vun den He seggt harr.
25. Denn desülve leeg an JEsus Sin Bost, un he sprok to Em: HErr, wokeen is dat?
26. JEsus antwort: De is dat, den Ik den Happen Brod instippen un geven doh. Un He stipp den Happen in, un geev em Judas Simonis Ischarioth. Matth. [26, 23.]
27. Un na den Happen fahr de Düvel in em. Do sprok JEsus to em: Wat du deihst, dat doh bald.
28. Dat awer wuß Nüms an den Disch, woför He em dat seggen dä.
29. Weke meenten, wiel Judas den Büdel harr, dat JEsus to em spreken dä: »Koop, wat uns nödig is up dat Fest;« oder, dat he de Armen wat geven schull.
30. As he nu den Happen nahmen harr, gung he gliek rut. Un dat weer Nacht.