10. Wenn ji Min Gebot holt, so blievt ji in Min Leev, gliek as Ik Min Vader Sin Gebote holn doh, un bliev in Sin Leev.
11. Düt re’ Ik to ju, up dat Min Freud in ju blieven deiht, un ju Freude vullkamen ward.
12. Dat is Min Gebot, dat ji ju ünner enanner leef hebbt, gliek as Ik ju leef hef. Mark. [12, 31.]
13. Nüms hett gröttere Leev as de, dat he sin Leven lett för sin Frünn. Joh. [3, 16.] [10, 12.]
14. Ji sünd Min Frünn, wenn ji doht, wat Ik ju gebeeden doh. Joh. [8, 31.]
15. Ik segg ju vun nu an nich, dat ji Knechts sünd; denn en Knecht weet nich, wat sin Herr deiht. Ju awer hef Ik seggt, dat ji Frünn sünd; denn Allns, wat Ik hef vun Min Vader hört, hef Ik ju kund dahn.
16. Ji hebbt Mi nich utwählt, sonnern Ik hef ju utwählt, un anordnet, dat ji hengaht, un Frucht bringt, un ju Frucht blieven deiht, up dat, wenn ji den Vader beden doht in Min Namen, He ju dat gift. Matth. [28, 19.]
17. Dat befehl Ik ju, dat ji ju ünner enanner leef hebbt.
18. Wenn ju de Welt hassen deiht, so weet ji, dat se Mi vör ju haßt hett. Joh. [7, 7.]
19. Weert ji vun de Welt, so harr de Welt dat Ehrige leef; wiel ji awer nich vun de Welt sünd, sonnern Ik ju vun de Welt utwählt hef, darum haßt ju de Welt. 1. Joh. [4, 5.] Joh. [17, 14.]