20. Denkt an Min Wort, dat Ik ju seggt hef: De Knecht is nich grötter as sin Herr. Hebbt se Mi verfolgt, so ward se ju ok verfolgen; hebbt se Min Wort holn, so ward se ju Wort ok holn. Matth. [10, 24.] Luk. [6, 40.] Joh. [13, 16.]
21. Awer dat Allns ward se ju dohn um Min Namen willen; denn se kennt Den nich, de Mi schickt hett.
22. Wenn Ik nich kamen weer, un harr se dat seggt, so harrn se keen Sünn; nu awer künnt se nicks vörwenden, ehr Sünn to entschülligen.
23. Wer Mi hassen deiht, de haßt ok Min Vader.
24. Harr Ik nich de Warke dahn mank se, de keen anner dahn hett, so harrn se keen Sünn; nu awer hebbt se dat sehn, un haßt doch beide, Mi un Min Vader.
25. Up dat erfüllt ward de Spruch, in ehr Gesetz schreven: »Se haßt Mi ahn Orsak.« Ps. [35, 19.] Ps. [69, 5.]
26. Wenn awer de Tröster kamen ward, den Ik ju schicken warr vun den Vader, de GEist vun de Wahrheit, de vun den Vader utgahn deiht, de ward tügen vun Mi. Joh. [14, 26.] Luk. [24, 49.] Apost. [1, 4.]
27. Un ji ward ok tügen; denn ji sünd vun Anfang bi Mi west. Apost. [1, 8.] [5, 32.]
Dat 16. Kapitel.
1. Düt hef Ik to ju redt, dat ji ju nich argert.