8. Denn de Wör’, de Du Mi geven hest, hef Ik se geven; un se hebbt dat annahmen, un wahrhaftig insehn, dat Ik vun Di utschickt bün, un se glövt, dat Du Mi schickt hest. Joh. [16, 27.] [30.]
9. Ik be’ vör se, un be’ nich vör de Welt, sonnern vör de, de Du Mi geven hest; denn se sünd Din. Joh. [6, 37.]
10. Un Allns, wat Min is, dat is Din, un wat Din is, dat is Min; un Ik bün in se verklärt. Joh. [16, 15.]
11. Un Ik bün nich mehr in de Welt, se awer sünd in de Welt, un Ik kam to Di. Hilli Vader, erhol se in Din Nam, de Du Mi geven hest, dat se eens sünd, gliek as Wi. Joh. [10, 30.]
12. Solang as Ik bi se weer in de Welt, erheel Ik se in Din Nam. De Du Mi geven hest, de hef Ik bewahrt, un is keen vun se verlarn, ahn dat verlarn Kind, up dat de Schrift erfüllt war. Joh. [6, 39.] Ps. [109, 8.]
13. Nu awer kam Ik to Di, un re’ düt in de Welt, up dat se in sik hebbt Min Freud vullkamen. Joh. [15, 11.]
14. Ik hef se geven Din Wör, un de Welt haßt se; denn se sünd nich vun de Welt, as denn Ik ok nich vun de Welt bün.
15. Ik be’ nich, dat Du se vun de Welt nehmen schast, sonnern dat Du se bewahrn deihst vör dat Öwel. 2. Thess. [3, 3.]
16. Se sünd nich vun de Welt, gliek as Ik ok nich vun de Welt bün.