32. Seht, de Stunn kummt, un is all kamen, dat ji terstreut ward, jedereen in dat Sine, un ward Mi alleen laten; awer Ik bün nich alleen, denn de Vader is bi Mi. Zach. 13, 7. Matth. [26, 31.] Mark. [14, 27.] Joh. [8, 16.]
33. Düt hef Ik mit ju redt, dat ji in Mi Freden hebbt. In de Welt hebbt ji Angst; awer wes’t man still, Ik hef de Welt öwerwunden. Joh. [14, 27.] Röm. [5, 1.] Eph. [2, 14.] Kol. [1, 20.] Jes. 35, 4.
Dat 17. Kapitel.
1. Düt sä JEsus, un hev Sin Ogen up na den Himmel, un sprok: Vader, de Stunn is dar, dat Du Din Söhn verklären deihst, up dat Din Söhn Di ok verklärt.
2. Gliek as Du Em Macht geven hest öwer allns Fleesch, up dat He dat ewige Leven geven deiht alle, de Du Em geven hest. Matth. [11, 27.]
3. Dat is awer dat ewige Leven, dat se Di, dat Du alleen wahre GOtt büst, un den Du schickt hest, JEsus Christus, erkennen doht.
4. Ik hef Di verklärt up de Eer, un vullbrocht dat Wark, dat Du Mi upgeven hest, dat Ik dat dohn schall. Joh. [4, 34.]
5. Un nu verklär Mi, Du Vader, bi Di Sülbn, mit de Klarheit, de Ik bi Di harr, bevör de Welt weer. Joh. [1, 1.] [8, 58.] [10, 30.]
6. Ik hef Din Nam apenbart de Minschen, de Du Mi vun de Welt geven hest. Se weern Din, un Du hest se Mi geven, un se hebbt Din Wort beholn.
7. Nu weet se, dat Allns, wat Du Mi geven hest, vun Di is.