22. Un ji hebbt nu ok Trurigkeit; awer Ik will ju wedder sehn, un ju Hart schall sik freun, un ju Freud schall Nüms vun ju nehmen. Jes. 35, 10.
23. Un an densülvn Dag ward ji Mi nicks fragen. Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Wenn ji den Vader wat beden ward in Min Nam, so ward He ju dat geven. Joh. [14, 20.] Mark. [11, 24.]
24. Bet hierher hebbt ji um nicks beden in Min Nam. Bedt, so ward ji nehmen, dat ju Freud vullkamen is. Joh. [15, 11.]
25. Düt hef Ik to ju redt dörch Glieknisse. Dar kummt awer de Tied, dat Ik nich mehr dörch Glieknisse mit ju reden warr, sonnern ju frie herut verkünnigen vun Min Vader.
26. An densülbn Dag ward ji beden in Min Nam. Un Ik segg ju nich, dat Ik den Vader för ju beden will. Joh. [14, 20.]
27. Denn He Sülbn, de Vader, hett ju leef, darum, dat ji Mi leef hebbt, un glöven doht, dat Ik vun GOtt utgahn bün. Joh. [14, 21.] [17, 8.] [25.]
28. Ik bün vun den Vader utgahn, un in de Welt kamen; wedderum verlat Ik de Welt, un gah to den Vader. Joh. [13, 3.]
29. Sprekt to Em Sin Jüngers: Süh, nu redest Du frie herut, un seggst keen Glieknisse.
30. Nu weet wi, dat Du alle Dinge weten deihst, un brukst nich, dat Di een fragen deiht. Darum glövt wi, dat Du vun GOtt utgahn büst. Joh. [21, 17.]
31. JEsus antwort se: Glövt ji nu?