12. Ik hef ju noch veel to seggen; awer ji künnt dat nu nich dregen. 1. Cor. [3, 1.]
13. Wenn awer de anner, de GEist vun de Wahrheit, kamen ward, de ward ju den Weg in alle Wahrheit föhrn. Denn He ward nich vun Em Sülbn reden; sonnern wat He hörn ward, dat ward He reden; un wat tokünftig is, dat ward He ju verkünnigen. Joh. [14, 26.] 1. Joh. [2, 17.]
14. Desülve ward Mi verklären; denn vun dat Minige ward He dat nehmen, un ju verkünnigen.
15. Allns wat de Vader hett, dat is Min. Darum hef Ik seggt: He ward dat vun dat Minige nehmen, un ju verkünnigen. Joh. [17, 10.]
16. Na en lütte Wiel ward ji Mi nich sehn; un awer na en lütte Wiel ward ji Mi sehn; denn Ik gah to den Vader. Joh. [7, 33.] [13, 33.]
17. Do sproken weke mank Sin Jüngers ünner enanner: Wat is dat, dat He to uns seggen deiht: »Na en lütte Wiel ward ji Mi nich sehn, un awer na en lütte Wiel ward ji Mi sehn, un dat Ik to den Vader gahn doh?«
18. Do sproken se: Wat is dat, dat He seggen deiht: »Na en lütte Wiel? Wi weet nich, wat He spreken deiht.
19. Do mark JEsus, dat se Em fragen wulln, un sprok to se: Darvun fragt ji ünner enanner, dat Ik seggt hef: Na en lütte Wiel ward ji Mi nich sehn, un awer na en lütte Wiel ward ji Mi sehn?
20. Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Ji ward weenen un hulen, awer de Welt ward sik freun; ji awer ward trurig sien, doch ju Trurigkeit schall to Freud warrn.
21. En Fru, wenn se gebären deiht, so is se trurig, denn ehr Stunn is kamen: wenn se awer dat Kind gebaren hett, denkt se nich mehr an de Angst, vun wegen de Freud, dat de Minsch to Welt gebaren is. 1. Mos. 3, 16. Jes. 26, 17.