Dat 18. Kapitel.
1. Do JEsus düt redt harr, gung He ut mit Sin Jüngers öwer de Bek Kidron; dar weer en Garn, dar gung JEsus un Sin Jüngers in. Matth. [26, 36.] Mark. [14, 32.] 2. Sam. 15, 23.
2. Judas awer, de Em verraden dä, wuß den Ort ok; denn JEsus keem öfters dar mit Sin Jüngers tosam. Luk. [21, 37.]
3. As nu Judas mit sik nahmen harr den Hupen, un de Hohenpresters un Pharisäers ehr Deeners, kummt he darhen mit Fackeln, Lampen, un Waffen. Matth. [26, 47.]
4. As nu JEsus weten dä Allns, dat Em tostöten schull, gung He rut, un sprok to se: Wen sökt ji?
5. Se antworten Em: JEsus vun Nazareth. JEsus sprickt to se: Ik bün dat. Judas awer, de Em verraden dä, stunn ok bi se.
6. As nu JEsus to se sprok: »Ik bün dat,« weeken se torügg, un fulln dal up de Eer.
7. Do frog He se nochmal: Wen sökt ji? Se awer sproken: JEsus vun Nazareth.
8. JEsus antwort: Ik hef ju seggt, dat Ik dat bün. Sökt ji denn Mi, so lat düsse gahn.