19. Awer de Hoheprester frog JEsus na Sin Jüngers un na Sin Lehr.
20. JEsus antwort em: Ik hef frie öffentlich redt vör de Welt. Ik hef alle Tied lehrt in de Schol un in den Tempel, dar alle Juden tosamen kamt, un hef nicks int Verborgene redt. Luk. [2, 46.] [4, 14.] [15.] Joh. [7, 14.] [26.]
21. Wat fragst du Mi darna? Frag de darna, de hört hebbt, wat Ik to se redt hef: süh, desülbn weet, wat Ik seggt hef.
22. As He awer dat reden dä, geev een vun de Deeners, de darbi stunn, JEsus en Slag int Gesicht un sprok: Schast Du den Hohenprester so antworten? 1. Kön. 22, 24.
23. JEsus antwort: Hef Ik öwel redt, so bewies’, dat dat bös is; hef Ik awer recht redt, warum sleist du Mi denn?
24. Un Hannas schick Em bun’n to den Hohenprester Kaiphas.
25. Simon Petrus awer stunn un warm sik. Do sproken se to em: Büst du nich een vun Sin Jüngers? He leugnen dat awer, un sprok: Ik bün dat nich. Matth. [26, 58.] [69.]
26. Sprickt een vun den Hohenprester sin Knechts, en Fründ vun den, den Petrus dat Ohr afhaut harr: Seeg ik di nich in den Garn bi Em?
27. Do leugnen Petrus nochmals; un alsbald kreih de Hahn.
28. Do föhrn se JEsus vun Kaiphas vör dat Richthus. Un dat weer fröh Morgens. Un se gungen nich in dat Richthus, up dat se nich unrein warn, sonnern Ostern eten kunn’. Matth. [27, 2.] Mark. [15, 1.]