18. Dar krüzigten se Em, un mit Em twee annere up jede Sied vun Em een, JEsus awer merrn mank.
19. Pilatus awer schreev en Öwerschrift un sett se up dat Krüz, un weer schreven: »JEsus vun Nazareth, de Juden ehr König!«
20. Düsse Öwerschrift les’ten veele Juden; denn de Stä, dar JEsus krüzigt war, weer neeg bi de Stadt. Un dat weer schreven in hebräische, griechische un latinsche Sprak.
21. Do sproken de Juden ehr Hohenpresters to Pilatus: Schriev nich: »De Juden ehr König,« sonnern, dat He seggt hett: »Ik bün de Juden ehr König.«
22. Pilatus antwort: Wat ik schreven hef, dat hef ik schreven.
23. De Kriegsknechts awer, as se Christus krüzigt harrn, neemen se Sin Kleder, un maken veer Deele, en jeden Kriegsknecht een Deel, darto den Rock. De Rock awer weer nich neiht, vun baben an wevt dörch un dörch. Matth. [27, 35.] Mark. [15, 24.]
24. Do sproken se ünner enanner: »Lat uns den nich tweisnieden, sonnern darum lotten, wer em hebben schall,« up dat erfüllt war de Schrift, de dar seggt: »Se hebbt Min Kleder mank sik deelt, un hebbt um Min Rock dat Lott smeten.« Düt dän de Kriegsknechten.
25. Dar stunn awer bi dat Krüz JEsus Sin Moder, un Sin Moder ehr Swester, Maria, Kleophas sin Fru, un Maria Magdalena.
26. As nu JEsus Sin Moder seeg, un den Jünger, de darbi stunn, den He leef harr, sprickt He to Sin Moder: Fru, süh, dat is din Söhn!
27. Darna sprickt He to den Jünger: Süh, dat is din Moder! Un vun de Stunn an neem de Jünger se to sik.