17. Un sprekt: Wi hebbt ju fleut un ji wulln nich danzen; wi hebbt ju klagt, un ji wulln nich weenen.
18. Johannes is kamen, eet nich un drunk nich; so seggt se: He hett den Düvel. Matth. [3, 4.] Luk. [7, 20.]
19. Den Minschen sin Söhn is kamen, itt un drinkt; so seggt se: Süh, wat is de Minsch för en Freter un Wiensüper, en Gesell vun de Töllners un de Sünners. Un de Wiesheit mutt sik rechtfardigen laten vun ehr Kinner. Matth. [9, 10.]
20. Do fung He an, de Städte to schelln, in weke de meisten vun Sin Daden geschehn weern, un de sik doch nich betert harrn.
21. Weh di, Chorazin! Weh di, Bethsaida! Weern son Daden to Tyrus un Sidon geschehn, as bi ju geschehn sünd, de harrn vör Tieden in’n Sack un in de Asch Buße dahn. Luk. [10, 13.]
22. Doch Ik segg ju: Dat ward Tyrus un Sidon erdräglicher gahn an’t jüngste Gericht denn ju.
23. Un du, Capernaum, de du büst erhaben bet to den Himmel, du warrst bet in de Höll runnerstött warrn. Denn wenn to Sodom de Daden geschehn weern, de bi di geschehn sünd, se stunn noch hüdigen Dags. Jes. 14, 12.
24. Doch Ik segg ju: Dat ward dat Sodomer Land erdräglicher gahn an’t jüngste Gericht as di.
25. To desülvige Tied antworte JEsus un sprok: Ik pries Di, Vader un HErr vun den Himmel un de Eer, dat Du so wat de Wiesen un de Kloken verborgen hest un hest dat de Unmündigen apenbart. Luk. [10, 21.] 1. Cor. [1, 27.]
26. Ja, Vader, denn dat is so gefällig west vör Di.