21. As Petrus düssen seeg, sprickt he to JEsu: HErr, wat schall awer düsse?
22. JEsus sprickt to em: So Ik will, dat he blieven deiht, bet dat Ik kamen doh, wat geiht dat di an? Folge du Mi na.
23. Do gung en Red’ ut mank de Bröders: Düsse Jünger starvt nich. Un JEsus sprok nich to em: »He starvt nich,« sonnern: »So Ik will, dat he blieven deiht, bet Ik kamen doh, wat geiht dat di an?«
24. Düt is de Jünger, de vun düsse Dinge tügen deiht, un hett düt schreven. Un wi weeten, dat sien Tügnis wahrhaftig is. Joh. [15, 27.]
25. Dar sünd ock veel annere Dinge, de JEsus dahn hett, de, so se schulln een na dat annere beschreven warden, glöv ik, de Welt wor de Böker nich begriepen, de to beschrieven weern.
De Apostelgeschicht vun den heiligen Lukas schreben.
Dat 1. Kapitel.
1. De eerste Bericht hev ik di twor geven, leeve Theophile, vun all dat, wat JEsus anfung, beides, to dohn un to reden.
2. Bet an den Dag, dar He upnahmen wör, nahdem He de Apostels, de He utwählt har, dörch den heiligen GEist Befehl dahn har.