23. Un se stellden twee, Joseph, de ock Barsabas heeten deiht, mit den Tonamen Just, un Matthias.
24. Beden un spröken: HErr, aller Harten Kündiger, wies uns, wokeen Du utwählt hest vun düsse twee. Ps. [7, 10.]
25. Up dat eener kriegen mag düssen Deenst un Apostelamt, darvun Judas avweken is, dat he hengüng an sienen Ort.
26. Un se schmeeten dat Lot över se un dat Lot füll up Matthias un he war todeelt to de elven Apostels. Spr. 16, 33.
Dat 2. Kapitel.
1. Un as de Dag vun de Pingsten erfüllt weer, weeren se alle eenmödig tosamen. Kap. [1, 14.]
2. Un dat geschehg en Brusen vun den Himmel, as en gewaltige Wind brusen deiht, un nehm in dat ganze Hus, wo se in sitten dä’n.
3. Un man seeg an ehr de Tungen verdehlt, as weeren se fürig. Un He sett’te Sik up enen jeden vun ehr. Matth. [3, 11.]
4. Un wörn alle vull vun den heiligen GEist un fungen an to predigen mit annere Tungen, nahdem de GEist ehr geven dä uttospreken. Kap. [1, 5.] [10, 44.] [11, 15.] [19, 1.]
5. Do weeren aver Juden, de to Jerusalem wahnen dä’n, de weeren gottsfürchtige Lüd, ut allerlei Volk, dat ünner den Himmel is. Kap. [13, 26.]