27. Wahrlich ja, se hebben sik versammelt över Dien heiliges Kind JEsum, weken Du salvt hest, Herodes un Pontius Pilatus, mit den Heiden un dat Volk Israel;
28. To dohn, wat Diene Hand un Dien Rat tovör bedacht hett, dat geschehen schull. Kap. [2, 23.]
29. Un nu, HErr, süh an ehr Toren un giv Diene Knechte mit alle Freudigkeit to reden Dien Word. Kap. [13, 46.] [14, 3.]
30. Un streck Dien Hand ut, dat Gesundheit un Teken un Wunner geschehen dohn dörch Dien heiliges Kind JEsum Sienen Namen.
31. Un do se bedet harn, beweg sik de Stell, wo se versammelt weeren; un warn alle vull vun den heiligen GEist un redten dat Word vun GOtt mit Freudigkeit. Kap. [2, 2.] [16, 26.]
32. De Tal aver vun de Glövigen weer en Hart un en Seel; ock sä keener vun siene Göder, dat se sien weeren, sonnern dat weer ehr alles gemeensam. Kap. [1, 14.]
33. Un mit grote Kraft geven de Apostel Tügnis vun den HErrn JEsum Siene Uperstahung, un weer grote Gnad bi ehr all. Kap. [1, 22.] [2, 24.]
34. Do weer ock keener mank ehr, de Mangel har, denn so veele as do vun ehr weeren, de Ackers oder Hüser harn, verköfften se desülvigen un bröchden dat Geld vun dat verköffte God. Kap. [2, 45.]
35. Un lä’n dat to de Apostels ehre Föt, un man gev jeder enen wat he bruken dä. 5. Mos. 15, 11. Joh. 58, 7.
36. Joses awer, mit Tonamen vun de Apostels nennt Barnabas (dat heet en Söhn vun den Trost) vun Geschlecht en Levit ut Cypern,