37. De har eenen Acker, un verkoffte em un brochde dat Geld un lä dat to de Apostel ehre Föt.
Dat 5. Kapitel.
1. En Mann aver, mit Namen Ananias, mitsammt sien Fru Sapphira, verkoff siene Göder.
2. Un neem wat vun dat Geld weg, mit Weeten vun sien Fru un brochde enen Deel, un lä dat to de Apostel ehre Föt. Kap. [4, 37.]
3. Petrus awer sprok: Anania, worum hett de Satan dien Hart nahmen, dat du den heiligen GEist leegen deihst un wat vun dat Geld vör den Acker bi Sid brochst? Joh. [13, 2.]
4. Harst du em doch wol behollen kunnt, as du em harst, un as he verkofft weer, weer dat ock in diene Gewalt. Worum hest du denn so wat in dien Hart vörnahmen? Du hest nich Minschen, sonnern GOtt belagen.
5. Do awer Ananias düsse Worde hören dä, full he dal un gev den Geist up. Un dar keem en grote Furcht över alle, de düt hören dä’n.
6. De jungen Lüd awer stunnen up un dä’n em bi de Siet un drogen em rut un begraven em. 3. Mos. 10, 4. 5.
7. Un dat begeev sik na en Wiel, bi dree Stunn keem sien Fru rin, un wuß nich wat geschehen weer.