38. Un nu segg ik jug: Lat av vun düsse Minschen un lat se fahren. Is de Rat oder dat Wark ut de Minschen, so ward dat ünnergahn. Matth. [15, 13.]
39. Is dat aver ut GOtt, so künnt ji dat nich dämpen, up dat ji nich erfunnen warn as de gegen GOtt strieden wülln. Kap. [9, 5.]
40. Do fullen se em to un repen de Aposteln, leten se utpitschen un gebaden ehr, se schulln nich reden in JEsus Sienen Namen un leten se gahn.
41. De gungen aver fro vun den Rat sien Angesicht, dat se würdig west weeren, um Sienes Namen’s willen Schann to lieden. Matth. [5, 10.] [12.] 1. Pet. [4, 13.]
42. Un hörten nich up, alle Dag’ in den Tempel, un hen un her in Hüser to lehrn un to predigen dat Evangelium vun JEsus Christus.
Dat 6. Kapitel.
1. In de Dag’ awer, as de Jünger veele worden weern, leet sik en Murmeln hörn mank de Griechen gegen de Ebräer, dorum, dat ehr Wittfruen översehn in de dägliche Spiesung.
2. Do repen de twölf de Hupen vun de Jüngers tosamen un sproken: Dat döcht nicks, dat wi dat Word GOttes nalaten un to Disch deenen dohn.
3. Dorum, ji leeven Bröder, seht mank jug na söben Männer, de enen goden Rop hebbt, un vull vun den heiligen GEist un vun Weisheit sünd, weke wi bestellen mögen to düsse notwendigen Warke. 1. Tim. [3, 7.] [8.]
4. Wi aver wülln nich avlaten vun dat Gebet un vun dat Amt vun dat Word.