28. Un sprok: Hebbt wi jug nich mit Ernst gebaden, dat ji nich schüllt lehrn in düssen Namen? Un seht, ji hebbt Jerusalem vull makt mit jug Lehr un wüllt düssen Minschen sien Blod över uns bringen. Kap. [4, 18.] [2, 23.]
29. Petrus awer antworde un de Apostel un sproken: Man mutt GOtt mehr gehorchen, as de Minschen. Kap. [4, 10.] Dan. 6, 10.
30. Unse Vadders ehr GOtt hett JEsum uperweckt, weken ji dod makt un an dat Holt hangt hebbt. Kap. [3, 15.]
31. Den hett GOtt dörch Sien rechte Hand erhöget to enen Fürsten un HEiland to geven Israel Buße un Vergevung vun de Sünnen. Kap. [2, 33.]
32. Un wi sünd Siene Tügen över düsse Worde, un de heilige GEist, weken GOtt geven hett de, weke Em gehorchen dohn. Luk. [24, 48.] Joh. [15, 26.] [27.]
33. Do se dat hörn dä’n, gung ehr dat dörch dat Hart un dachten se dod to maken.
34. Do stunn aver up in den Rat en Pharisäer, mit Namen Gamaliel, en Schriftgelehrte, hoch hullen vun all dat Volk un heet de Apostel en beden rut dohn. Kap. [22, 3.]
35. Un sprok to ehr: Ji Männer vun Israel, nehmt jug wol in Acht vör düsse Minschen, wat ji dohn schüllt.
36. Vör düsse Dag’ stunn up Theudas un gev vör, he wär wat un hungen an em en Hupen Lüd, bi veer hunnert; de is dod slagen, un alle, de em tofallen dä’n, sünd ut enanner jagt un to nicks worden.
37. Darna stunn up Judas ut Galiläa, in de Dag’ vun de Inschätzung un mak veel Volk avtrünnig achter sik her; un he is ock umkamen, un alle, de em tofallen dä’n, sünd ut enanner jagt.