25. JEsus awer mark ehr Gedanken un sprok to se: Jede Riek, wenn dat mit sik sülvst uneens ward, dat ward wüste, un jede Stadt oder Hus, wenn dat mit sik sülvst uneens ward, kann nich bestahn. Luk. [11, 17.]
26. Wenn denn een Satan den annern utdrifft, so mutt he mit sik sülvst uneens wesen, wa kann denn sin Riek bestahn?
27. Wenn Ik awer de Düvels dörch Beelzebub utdrieven doh, dörch wen drievt denn ju Kinner se ut? Darum ward se ju Richters wesen.
28. So Ik awer de Düvels dörch GOtt Sin GEist utdrieven doh, so is jo GOttes Riek to ju kamen. 1. Joh. [3, 8.]
29. Oder wa kann jemand in en Starken sin Hus gahn un sin Husgerät roven, dat wes’ denn, dat he eerst den Starken anbinnen deiht un em denn sin Hus utrovt. Jes. 49, 27.
30. Wer nich mit Mi is, de is gegen Mi, un wer nich mit Mi sammelt, de verstreut. Luk. [11, 23.]
31. Darum segg Ik ju: Alle Sünn un Lästerung ward den Minschen vergeven, awer de Lästerung wedder den GEist ward den Minschen nich vergeven. Mark. [3, 28.] [29.] Luk. [12, 10.] Ebr. [6, 4.] [6.] Ebr. [10, 29.]
32. Un wer wat redt gegen den Minschensöhn den ward dat vergeven; awer wer wat redt gegen den hilligen GEist, den ward dat nich vergeven, nich in düsse noch in de anner Welt. Luk. [12, 10.]
33. Sett entweder en guden Bom, so ward de Frucht gut wesen, oder sett en fulen Bom, so ward de Frucht ful. Denn an de Frucht kennt man den Bom. Matth. [7, 17.] Luk. [6, 44.]
34. Ji Adderngetücht, wa künnt ji wat Gudes reden, dewiel ji bös sünd? Wovun dat Hart vull is, darvun geiht de Mund öwer. Luk. [6, 45.]