4. Un indem he sai’, full wat an den Weg; do keemen de Vageln un freeten dat up.
5. Wat full in dat steenige Land, dar dat nich veel Eer harr, un gung bald up, darum, dat dat keen deepe Eer harr.
6. As nu awer de Sünn upgung, welk dat, un wiel dat keen Wuttel harr, war dat verbrennt.
7. Wat full mank de Dorn, un de Dorn wussen up un heeln dat unner.
8. Wat full up en gut Land un drog Frucht, wat hunnertfältig, wat sößtigfältig, wat dörtigfältig.
9. Wer Ohrn hett, to hörn, de hör.
10. Un de Jüngers keemen to Em un sproken: Warum redst Du to se dörch Glieknisse? Mark. [4, 10.] Luk. [8, 9.]
11. He antworte un sprok: Ju is geven, dat ji dat Geheemnis vun dat Himmelriek verstaht; düsse awer is dat nich geven. Matth. [11, 25.] Mark. [4, 11.]
12. Denn wer dar hett, den ward wat geven, dat he dat vullkamen hett, wer awer nicks hett, vun den ward ok nahmen, wat he hett. Matth. [25, 29.]
13. Darum red Ik to se dörch Glieknisse. Denn mit sehen Ogen seht se nich, un mit hören Ohrn hört se nich, denn se verstaht dat nich.