7. Un mak sik vun dar un keem in Enen sin Hus, de Just heeten dä un gottesfürchtig weer un den sin Hus dicht bi de Schol weer.
8. Crispus awer, de Böverste vun de Schol glovte an den HErrn mit sin ganzes Hus; un veele Korinther, de anhören dä’n, warn glövig un leeten sik döpen.
9. De HErr sprok awer dörch en Gesicht in de Nacht to Paulus: Wes’ nich bang, sonnern red un si nich still! 1. Cor. [2, 3.]
10. Denn Ik bün mit di, un nüms schall sik unnerstahn, di Schaden to dohn, denn Ik hef en grotes Volk in düsse Stadt. Jes. 41, 10. Jer. 1, 18. Hohel. 2, 23. Joh. [10, 16.]
11. He blev dar en Jahr un söß Monat un lehrte se dat Wort GOttes.
12. As awer Gallion Landvogt weer in Achaja, makten de Juden eendrächdiglich Uprohr gegen Paulus un föhrten em vör den Richtstohl.
13. Un sproken: Düsse överredt de Lüd, GOtt to deenen gegen dat Gesetz.
14. As awer Paulus den Mund updohn wull, sprok Gallion to de Juden: Wenn dat sik um en Verbreken oder um en Frevel handeln dä, so war ik jug billig anhörn. Kap. [25, 11.]
15. Dewiel dat awer en Frag is vun de Lehr, un vun dat Wort un vun dat Gesetz mank jug, so seht ji sülvst to, ik gedenk nich Richter daröver to sin. Matth. [27, 24.] Joh. [18, 31.]
16. Un dreev se vun den Richtstohl.