32. As se hören dä’n de Uperstahung vun de Doden, do harn weke ehren Spott, weke awer sproken: Wi wöllt di darvun en anner Mal wieder hören. 1. Cor. [1, 23.]
33. Also gung Paulus vun ehr.
34. Weke Männer awer hungen em an un warn glövig, mank düsse weer Dionysius, een ut den Rat, un en Fru, mit Namen Damaris, un etliche annere mit ehr.
Dat 18. Kapitel.
1. Darna gung Paulus vun Athen un keem na Korinth.
2. Un funn dar en Juden, mit Namen Aquila, de Geburt na ut Pontos, de körtlich ut Welschland kamen weer, samt siene Fru, Priscilla (darum, wiel de Kaiser Claudius gebaden har, dat alle Juden ut Rom gahn schulln). Röm. [16, 3.]
3. Na densülvigen gung he rin, un dewiel he datsülvige Handwark har, bleev he bi ehr un arbeidte. Se weeren awer vun Handwark Teppichmakers. 1. Cor. [4, 12.]
4. Un he lehrde in de Schol up alle Sabbate un överred beide, Juden un Griechen.
5. As awer Silas un Timotheus ut Macedonien kamen dä’n, drängte Paulus de GEist, de Juden to betügen, dat JEsus de Christ is. Kap. [17, 14.] [15.]
6. As se awer wedderstreven un lästern dä’n, schürr he sien Kleder ut un sprok to ehr: Jug Blot si över jug’n Kopp, ik gah nun nu af an blot to de Heiden. Kap. [13, 51.] Matth. [10, 14.]