16. Darum mutt de Gerechtigkeit dörch den Gloven kamen, up dat se ut Gnaden si un de Tosag’ fast blieven deiht för allen Samen; nich alleen för den, de unner dat Gesetz is, sonnern ok för den, de Abraham sin Gloven hett, weke is de Vader vun uns alle. Gal. [3, 18.]
17. As schreven steiht: Ik hef di sett to en Vader vun veele Völker vör GOtt, den du Gloven holn hest, de dar lebendig makt de Doden un röpt dat, wat nich is, dat dat sin schall. 1. Mos. 17, 5.
18. Un he hett glovt up Hoffnung, as nicks to hoffen weer, up dat he wör en Vader vun veele Völker, as denn to em seggt is: Also schall din Samen sin. 1. Mos. 15, 5.
19. Un he war nich swach in den Gloven, seeg ok nich up sin egen Liev, de all afstorben weer, dewiel he binah hunnertjährig weer, ok nich den afstorben Liev vun Sarah. 1. Mos. 17, 17.
20. Denn he twiefel nich dörch Ungloven an GOtt Sin Tosag’, sonnern war stark in den Gloven un gev GOtt de Ehr. Ebr. [11, 7.]
21. Un wuß up dat allergewiste, dat, wat GOtt verheeten deiht, dat kann He ok dohn. Ps. [115, 3.] Jes. 59, 1. Luk. [1, 37.]
22. Darum is dat em ok to Gerechtigkeit rekent. 1. Mos. 15, 6.
23. Dat is awer nich schreven alleen sintwegen, dat em dat torekent is. Kap. [15, 4.]
24. Sonnern ok unsetwegen, weke dat schall torekent warrn, wenn wi gloven doht an den, de unsern HErrn JEsus uperweckt hett vun de Doden. Apost. [2, 24.]