5. Un he harr em geern dod maken laten, awer he weer bang vör dat Volk, denn se heeln em för en Prophet.

6. As awer Herodes sin Geburtsdag fiern dä, do danz Herodias ehr Dochter vör se. Dat gefull Herodes bannig.

7. Darum versprok he ehr mit en Eed, he wull ehr geven, wat se förrern dä.

8. Un as se tovör vun ehr Moder africht weer, sprok se: Gif mi her up en Schöttel Johannes den Döper sin Kopp.

9. Un de König war trurig. Doch wegen den Eed un wegen de, de mit em to Disch seeten, befohl he, ehr den to geven.

10. Un schick hen un leet Johannes den Kopp afhaun in dat Stockhus.

11. Un sin Kopp war brocht up en Schöttel un de lüttje Diern geven, un se broch em na ehr Moder.

12. Do keemen sin Jüngers un neemen sin Lieknam un begraven em un keemen un vertelln dat JEsus. Mark. [6, 29.]

13. Do dat JEsus hör, week He vun dar up en Schipp in en Wüstenie alleen. Un as dat Volk dat hör, folg Em dat na to Fot ut de Städte. Mark. [6, 31.] [32.]

14. Un JEsus gung hervör un seeg dat grote Volk, un dat dä Em leed um datsülve un mak ehr Kranken gesund. Joh. [6, 5.]