33. As schreven steiht: Süh, Ik legg in Zion enen Steen ton Anstot un enen Fels to Argernis, un wer an Em gloven deiht, de schall nich to Schanden warrn. Jes. 8, 14. Kap. 28, 16. Matth. [21, 42.]
Dat 10. Kapitel.
1. Leeve Bröder, mins Hartens Wunsch is, un ik bä ok GOtt för Israel, dat se selig ward.
2. Denn ik gev ehr dat Tügnis, dat se ivert um GOtt, awer mit Unverstand. Gal. [1, 14.]
3. Denn se erkennt de Gerechtigkeit nich, de vör GOtt gellen deiht un sökt ehre egene Gerechtigkeit vör GOtt uptorichten un sünd nich de Gerechtigkeit, de vör GOtt gellen deiht, unnerdahn. Kap. [9, 31.] [32.] Ps. [69, 28.]
4. Denn Christus is dat End vun dat Gesetz; wer an Em gloven deiht, de is gerecht. Matth. [5, 17.] Joh. [3, 18.]
5. Moses awer schrift wol vun de Gerechtigkeit, de ut dat Gesetz kamen deiht. Weke Minsch dat deiht, de ward darin leven. 3. Mos. 18, 5. Luk. [10, 28.] Gal. [3, 12.]
6. Awer de Gerechtigkeit ut den Gloven sprickt also: Sprick nich in dinen Harten: Wer will rup na den Himmel fahren? (Dat is nicks anners, as Christus hendal haln.) 5. Mos. 30, 12.
7. Oder wer will hendal in dat Deepe fahren? (Dat is nicks anners as Christus vun de Doden haln.)