8. Awer wat seggt se? Dat Wort is di neeg, nämlich in dinen Mund un in dinen Harten. 5. Mos. 30, 14. Düt is dat Wort vun den Gloven, dat wi predigen doht. 1. Tim. [4, 6.]
9. Denn so du JEsus bekennen deihst mit din Mund, dat He de HErr si, un glovst in din Hart, dat Em GOtt vun de Doden uperweckt hett, so warrst du selig.
10. Denn so man vun Harten gloven deiht, so ward man gerecht, un so man mit den Mund bekennen deiht, so ward man selig. Ps. [116, 10.]
11. Denn de Schrift sprickt: Wer an Em gloven deiht, de ward nich to Schanden warrn. Jes. 28, 16. Ps. [25, 3.]
12. Hier is keen Unnerscheed twischen en Jud un en Grieche, dar is altomal een HErr, riek över alle, de Em anropen doht. Apost. [10, 34.]
13. Denn wer den HErrn Sinen Nam ward anropen, schall selig warrn. Joel. 3, 5. Apost. [2, 21.]
14. Woans schüllt se awer anropen an den se nich gloven doht? Woans schüllt se awer gloven, vun den se nicks hört hebbt? Woans schüllt se awer hörn ahn en Prediger?
15. Woans schüllt se awer predigen, wenn se nich schickt ward? As denn schreven steiht: Wa leevlich sünd de Föt vun de, de den Freden verkündigen, de dat Gude verkündigen doht. Jes. 52, 7.
16. Awer se sünd nich alle dat Evangelium gehorsam. Denn Jesaias sprickt: HErr, wer glovt an uns Predigt? 2. Thess. [1, 8.] Jes. 53, 1. Joh. [12, 38.]
17. So kummt de Gloven ut de Predigt, dat Predigen awer dörch GOtt Sin Wort. Joh. [17, 20.]