14. Ik weet dat awer ganz wol vun jug, leeven Bröder, dat ji sülvst vull vun gude Gesinnung sünd, erfüllt mit alle Erkenntnis, dat ji jug unner enanner vermahnen künnt. 2. Pet. [1, 12.] 1. Joh. [2, 21.]
15. Ik hef awer doch wagt un jug schreven, leeve Bröder, jug to vermahnen, um de Gnad willen, de mi vun GOtt geven is,
16. Dat ik schall sien en Deener Christi mank de Heiden, indem ik utricht dat Presteramt vun GOtt Sin Evangelium, up dat de Opfer vun de Heiden GOtt angenehm ward, hilligt dörch den heiligen GEist. Kap. [11, 13.]
17. Darum hef ik de Ehr in JEsus Christus, dat ik GOtt deenen doh.
18. Denn ik dörft nicks reden, wenn nich Christus datsülvige dörch mi wirken dä, de Heiden to den Gehorsam to bringen, dörch Wort un Wark. Matth. [10, 19.] [20.] Röm. [1, 5.] [16, 26.]
19. Dörch Kraft vun Teken un Wunner un dörch de Kraft vun den GEist GOttes, also dat ik vun Jerusalem an un umher bet na Illyrien, alles mit dat Evangelium vun Christus erfüllt hef; Mark. [16, 17.]
20. Un hef mi besonners beflietigt, dat Evangelium to predigen wo Christus Sin Nam nich bekannt weer, up dat ik nich up en fremden Grund fortbuen dä; 2. Cor. [10, 15.] [16.]
21. Sonnern as schreven steiht: Weken nich vun Em verkündigt is, de schüllt dat sehn un weke nich hört hebbt, de schüllt dat verstahn. Jes. 52, 15.
22. Dat is ok de Orsak, darum ik veele Mal verhinnert bün, to jug to kamen. Kap. [1, 13.] 1. Thess. [2, 18.]
23. Nu ik awer nich mehr Platz hef in düsse Länner, awer Verlangen hef to jug to kamen na veele Jahr; 1. Thess. [3, 10.]