4. Wat awer tovör schreven is, dat is uns to Lehr schreven, up dat wi dörch Geduld un Trost ut de Schrift, de Hoffnung fast holt. Kap. [4, 23.] [24.] 1. Cor. [10, 11.]
5. De GOtt awer vun de Geduld un vun den Trost gev jug, dat ji eens gesinnt sied unner enanner, na JEsus Christus, Phil. [3, 16.]
6. Up dat ji eendrächtig mit een Mund lavt GOtt un den Vader vun unsen HErrn JEsus Christus.
7. Darum neemt jug unner enanner up, gliek as jug Christus upnahm hett, to GOtt Sin Ehr.
8. Ik segg awer, dat JEsus Christus is en Deener west vun de Beschniedung, um de Wahrheit GOttes willen, to bestätigen de Tosag’, de de Vaders makt is. Matth. [15, 24.] Apost. [3, 25.]
9. Dat de Heiden awer GOtt lavt um de Barmhartigkeit willen, as schreven steiht: Darum will ik di laven mank de Heiden un vun din Nam singen. Kap. [11, 30.] Ps. [18, 50.] 2. Sam. 22, 50.
10. Un noch eenmal sprickt de Schrift: Freut jug, ji Heiden, Sin Volk. 5. Mos. 32, 43. Ps. [67, 5.]
11. Un noch een Mal: Lavt den HErrn, alle Heiden, un priest Em, alle Völker. Ps. [117, 1.]
12. Un awermal sprickt Jesaias: Dar ward sien de Woddel Jesse, un de uperstahn ward, to herrschen över de Heiden, up den ward de Heiden höpen. Jes. 11, 10. Offenb. [5, 5.]
13. Awer de GOtt vun de Hoffnung füll jug mit alle Freud un Freden in den Gloven, dat ji ümmer rieker ward in de Hoffnung, dörch de Kraft vun den heiligen GEist. Kap. [14, 17.]