18. Denn dat Wort vun dat Krüz is en Dohrheit för de, de verlaren ward; uns awer, de wi selig ward, is dat en Kraft vun GOtt. 2. Cor. [4, 3.] Röm. [1, 16.]
19. Denn dat steiht schreven: Ik will tonicht maken de Kloken ehr Klokheit, un de Verständigen ehr Verstand will ik wegsmieten. Jes. 29, 14.
20. Wo sünd de Kloken? Wo sünd de Schriftgelehrten? Wo sünd de Weltwiesen? Hett nich GOtt düsse Welt ehr Klokheit to Dohrheit makt? Hiob. 12, 17. Jes. 33, 18. Bar. 3, 28.
21. Denn nadem de Welt dörch ehr Klokheit GOtt in Sin Wiesheit nich erkennen dä, gefull dat GOtt wol, dörch eenfoldige Predigt selig to maken All, de daran gloven doht. Matth. [11, 25.] Luk. [10, 21.]
22. Tomal de Juden Teken förrert un de Griechen na Wiesheit fragen doht. Matth. [12, 38.] [16, 1.] Joh. [4, 48.] Bar. 3, 23.
23. Wi awer predigt den krüzigten Christus, de Juden en Argernis un de Griechen en Dohrheit. Matth. [11, 6.] Joh. [6, 61.] Röm. [9, 32.] 1. Cor. [2, 14.]
24. De awer, de beropen sünd, all beid, Juden un Griechen, för de predigt wi Christus, göttliche Kraft un göttliche Klokheit. Röm. [1, 16.] Kol. [2, 3.]
25. Denn de göttliche Dohrheit is klöker as de Minschen sünd, un de göttliche Swachheit is stärker, as de Minschen sünd.
26. Seht an, leeve Brüder, ju Beropung: nich veel Gelehrte na dat Fleesch, nich veel Gewaltige, nich veel Edle sünd beropen; Matth. [11, 25.] Joh. [7, 48.] Jak. [2, 5.]
27. Sonnern wat eenfoldig is vör de Welt, dat hett GOtt utwählt, dat He de Kloken to Schann maken dä, un wat swach is vör de Welt, dat hett GOtt utwählt, dat He to Schann maken dä, wat stark is;