28. Un wat unedel is vör de Welt un wat veracht is, dat hett GOtt utwählt, un wat dar nicks is, dat He tonicht maken dä, wat wat is;
29. Up dat sik vör Em keen Fleesch wichtig maken doh! Röm. [3, 27.] Eph. [2, 9.]
30. Vun weken ok ji herkamen doht in Christus JEsus, de uns vun GOtt makt is to Klokheit, un to Gerechtigkeit un to Hilligung un to Erlösung, Jer. 23, 5. 6. Röm. [4, 25.] 2. Cor. [5, 21.] Joh. [17, 19.]
31. Up dat (as schreven steiht) wer vun sik grotspreken will, de sprek grot vun sik öwer den HErrn! Jes. 65, 16. Jer. 9, 23. 24. 2. Cor. [10, 17.]
Dat 2. Kapitel.
1. Un ik, leeve Bröder, as ik to ju keem, keem ik nich mit hoge Wör’, oder hoge Gelehrsamkeit, ju de göttliche Predigt to verkündigen. Kap. [1, 17.] 2. Pet. [1, 16.]
2. Denn ik heel mi nich darför, dat ik wat weten dä mank ju, ahn alleen JEsus Christus, den Krüzigten. Gal. [6, 14.]
3. Un ik weer bi ju mit Swachheit un mit Furcht un mit grot Bevern. Apost. [18, 1.] [9.]
4. Un min Wort un min Predigt weer nich in vernünftige Reden vun minschliche Gelehrsamkeit, sonnern in Bewiesung vun den GEist un de Kraft.
5. Up dat ju Gloven bestahn dä, nich up de Minschen ehr Klokheit, sonnern up GOtt Sin Kraft. Eph. [1, 17.] [19.] 1. Thess. [1, 5.]