3. Mi awer is dat wat Geringes, dat ik vun ju richt ward, oder vun en minschlich Dag; ok richt ik mi sülvst nich.
4. Ik bün mi wol nicks bewußt, awer darin bün ik nich rechtfardigt; de HErr is dat awer, de mi richten deiht.
5. Darum richt nich vör de Tied, bet de HErr kamen deiht, weke ok an dat Licht bringen ward, wat in Düstern verborgen is, un de Harten ehr Rath apenbart; denn ward jedereen vun GOtt Lof kriegen.
6. All düt, leeve Bröder, hef ik up mi un Apollo düdet wegen ju, dat ji an uns lehrn doht, dat Nüms höger vun sik holt, as nu schreven steiht, up dat sik nich de een gegen den annern wegen Jemand upblasen deiht. Spr. 3, 7. Röm. [12, 3.]
7. Denn wokeen hett di vörtrocken? Wat hest du awer, dat du nich kregen hest? So du dat awer kregen hest, wat deihst du denn grot darmit, as ob du dat nich kregen harst? Joh. [3, 27.] Röm. [12, 6.] 1. Pet. [4, 10.] Jak. [1, 17.]
8. Ji sünd all satt warn, ji sünd all riek warn, ji herrscht ahn uns; un wull GOtt, ji herrschen, up dat ok wi mit ju herrschen dän.
9. Ik meen awer, GOtt hett uns Apostel as de Allerlüttsten darstellt, as den Dod öwergeven. Denn wi sünd en Truerspill warn för de Welt, de Engeln un de Minschen. Ps. [44, 23.] Röm. [8, 36.] Ebr. [10, 33.]
10. Wi sünd Narren wegen Christus, ji awer sünd klok in Christus, wi swach, ji stark; ji herrlich, wi awer veracht. Kap. [3, 18.]
11. Bet up düsse Stund lied wi Hunger un Döst, un sünd nakt un ward slan un hebbt keen gewiß Stell. 2. Cor. [11, 27.]
12. Un arbeit un schafft mit unse egen Hann. Wenn se uns schellt, so segent wi, wenn se uns verfolgt, so duld wi dat, wenn se uns lästert, so lied wi dat. Apost. [18, 3.] [20, 34.] 1. Cor. [9, 15.] 1. Thess. [2, 9.] 2. Thess. [3, 8.] Röm. [12, 14.] Ps. [109, 28.]