1. En allgemeen Geschrie geiht, dat Horeri mank ju is un son Horeri, wovun de Heiden sogar nicks weet, dat Een sin Vader sin Fru hett. 3. Mos. 18, 7. 8.
2. Un ji makt ju wichtig, wo ji harrn trurig sien schullt, up dat de, de dat Wark dahn hett vun ju utstött ward.
3. Ik twar, de ik min Lief na nich dar bün, bün doch mit den GEist gegenwärtig, un hef all as gegenwärtig beslaten öwer den, de so wat dahn hett. 2. Cor. [10, 1.] Kol. [2, 5.]
4. In unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam, in ju Versammlung mit min GEist un mit unsen HErrn JEsus Christus Sin Kraft, Matth. [16, 19.] [18, 18.]
5. Em to öwergeven den Satan, dat de dat Fleesch verdarven deiht, up dat de Geist selig ward an den HErrn JEsus Sin Dag. 1. Tim. [1, 20.]
6. Ju Gereede is nich fein. Weet ji nich, dat en beten Suerdeeg den ganzen Deeg suer maken deiht? Matth. [16, 6.] Gal. [5, 9.]
7. Darum fegt den olen Suerdeeg rut, up dat ji en nien Deeg wesen doht, wiel ji denn nich ansüert sünd. Denn wi hebbt ok en Osterlamm, dat is Christus, för uns opfert. Jes. 53, 7. 1. Pet. [1, 19.]
8. Darum lat uns Ostern holn, nich in den olen Suerdeeg, ok nich in den Suerdeeg vun Bosheit un Schalkheit, sonnern in den Söddeeg vun Reinheit un Wahrheit. 2. Mos. 12, 3. 15. 19.
9. Ik hef ju schreven in den Breef, dat ji nicks to dohn hebben schüllt mit de Horers. Matth. [18, 17.] 2. Thess. [3, 14.]
10. Dat meen ik nich vun de Horers in düß Welt, oder vun de Giezigen, oder vun de Röwers, oder vun de Afgöttischen; sunst mußt ji de Welt verlaten.