11. Nu awer hef ik ju schreven, ji schüllt nicks mit ehr to dohn hebben; nämlich, so dar Jemand is, de sik let en Broder nennen un is en Horer, oder en Giezigen, oder en Afgöttischen, oder en Lästerer, oder en Süper, oder en Röwer, mit densülvigen schüllt ji ok nich eten. Matth. [18, 17.] 2. Thess. [3, 6.] Tit. [3, 10.] 2. Joh. v. [10.]
12. Denn wat gaht mi de dar buten an, dat ik se richten schull? Richt ji nich, de dar binnen sünd? Man. 4, 11.
13. GOtt awer ward, de buten sünd, richten. Smiet vun ju sülvst rut, de dar bös is. 5. Mos. 13, 5.
Dat 6. Kapitel.
1. Wa dörf Jemand mank ju, so he en Handel hett mit en Annern, strieden vör de Ungerechten, un nich vör de Hilligen?
2. Weet ji nich, dat de Hilligen de Welt richten ward? So denn nu de Welt schall vun ju richt warrn, sünd ji denn nich gud genog, öwer lütte Saken to richten? Weish. 3, 8. Offenb. [2, 26.]
3. Weet ji nich, dat wi öwer de Engeln richten ward? Wo veel mehr öwer de irdischen Göder?
4. Ji awer, wenn ji öwer irdische Göder Striet hebbt, so nehmt ji de, de bi de Gemeen veracht sünd un sett se to Richters.
5. To ju Schann mutt ik dat seggen. Is denn gar keen Kloken mank ju? Oder is dar nich Een, de kunn richten twischen Broder un Broder?