15. Un en Ehr för de Fru, wenn se ehr Haar lang wassen lett? Dat Haar is ehr to en Dek geven.
16. Is awer Jemand mank ju, de Lust hett to strieden, de schall weten, dat wi nich hebbt son Wies, GOtt Sin Gemeen ok nich. 1. Tim. [6, 4.]
17. Ik mutt awer düt befehln: Ik kann nich laven, dat ji nich up bedere Wies, sonnern up leegere Wies tosamen kamt,
18. Toeerst, wenn ji in de Gemeen tosamen kamt, hör ik, dat Striederien mank ju sünd; un ton Deel glov ik dat. Kap. [1, 10-12.] [3, 3.]
19. Denn do möt Striederien mank ju sien, up dat de, de rechtfardig sünd, mank ju apenbar ward. Matth. [10, 34.] [35.] [18, 7.] Luk. [17, 1.] 1. Joh. [2, 19.] 5. Mos. 13, 3. Luk. [2, 35.]
20. Wenn ji denn tosamen kamt, so hollt man dar nich den HErrn Sin Abendmahl.
21. Denn wenn ji dat Abendmahl holn wüllt, hett Jedereen vörher to Hus wat eten, un de Een is hungrig, de Anner hett drunken.
22. Hebbt ji nich Hüser, wo ji eten un drinken künnt? Oder veracht ji GOtt Sin Gemeen un beschamt de, de Nicks hebbt? Wat schall ik ju seggen? Schall ik ju laven? Hierin lav ik ju nich. Jak. [2, 6.]
23. Ik hef dat vun den HErrn kregen, wat ik ju geven hef. Denn de HErr JEsus in de Nacht, as He verraden war, nehm He dat Brod, Kap. [15, 3.] Luk. [22, 19.]