37. Un se eeten all un warn satt un neemen up, wat öwrig bleven weer vun Kromen, söven Körv vull. Mark. [8, 8.]
38. Un de dar eten harrn, dat weern veerdusend Mann ahn de Fruens un Kinner.
39. Un as He dat Volk harr vun sik laten, steeg He in en Schipp un keem in de Grenz vun Magdala.
Dat 16. Kapitel.
1. Do treden de Pharisäers un Sadducäers to Em; de versöchten Em un verlangten, dat He se en Teken vun den Himmel sehn leet. Mark. [8, 11.]
2. Awer He antworte un sprok to se: Des Abends sprekt ji: Dat ward en schönen Dag warrn, denn de Himmel is roth; Luk. [12, 54.]
3. Un des Morgens sprekt ji: Dat ward hüt Unwedder warrn, denn de Himmel is roth un düster. Ji Heuchlers, den Himmel sin Gestalt künnt ji beordeeln, künnt ji denn nich ok de Teken vun düsse Tied beordeeln? Matth. [11, 4.]
4. Düsse böse un ehebrekerische Art söcht en Teken, un keen Teken schall se geven warrn as dat Teken vun den Prophet Jonas. Un He verleet se un gung darvun. Matth. [12, 39.] [40.] Luk. [11, 29.] [30.] Jon. 2, 1.
5. Un as Sin Jüngers röwer föhrt weern, harrn se vergeten, Brod mit sik to nehmen.
6. JEsus awer sprok to se: Seht to un höd ju vör de Pharisäer un Sadducäer ehrn Suerdeeg. Mark. [8, 15.] Luk. [12, 1.] 1. Cor. [5, 6.] Gal. [5, 9.]