De anner Epistel Pauli an de Corinther.
Dat 1. Kapitel.
1. Paulus, en Apostel JEsu Christi dörch GOtt Sin Willen, un Broder Timotheus, an GOtt Sin Gemeen to Corinth, samt alle Hilligen in ganz Achaja. 1. Cor. [1, 1.]
2. Gnad wes’ mit ju, un Freden vun GOtt unsen Vader un den HErrn JEsus Christus. Röm. [1, 7.] 1. Cor. [1, 3.]
3. Lavt wes’ GOtt, un uns’ HErrn JEsus Christus Sin Vader, de Vader vun de Barmhartigkeit un GOtt vun allen Trost. Eph. [1, 3.] 1. Pet. [1, 3.] Röm. [15, 5.]
4. De uns trösten deiht in all uns’ Bedröfnis, up dat wi ok trösten künnt de dar sünd in allerhand Bedröfnis, mit den Trost, mit den wi vun GOtt tröst warn.
5. Denn ebenso as wi veel vun Christus Sin Lieden hebbt, so ward wi ok dörch Christus rieklich tröstet. Ps. [34, 20.] [94, 19.]
6. Wi hebbt awer Bedröfnis oder Trost, so geschüt dat ju to gud. Is dat Bedröfnis, so geschüt dat ju to Trost un Heil, wat för en Heil sik bewiesen deiht, wenn ji mit Geduld lieden doht, dermaten as wi lied. Is dat Trost, so geschüt dat ju ok to Trost un to Heil. Kap. [4, 15.] [17.]
7. Un uns’ Hoffnung steiht fast för ju, dewiel wi weet, dat so as ji Deel hebbt an de Lieden, so ward wi ok Deel hebben an den Trost. 2. Thess. [1, 4.] [7.]
8. Denn wi wüllt ju nich verswiegen, leeve Bröder, uns’ Bedröfnis, de wi in Asien hatt hebbt, wo wi öwer alle Maaten beladen weern un mehr as wi dregen kunnt, so dat wi dachen, dat weer mit uns vörbi, Apost. [19, 23.]