3. Un datsülvige hef ik ju schreven, dat ik nich, wenn ik kamen dä, trurig sien muß, öwer de, öwer weke ik mi egentlich freun schull. Tomal ik vun ju All öwertügt bün, dat min Freud ju all Freud wesen deiht. Kap. [12, 21.]
4. Denn ik schrev ju in grote Bedröfnis un Hartensangst, mit veel Thranen, nich dat ji bedröft warrn schüllt, sonnern up dat ji de Leev erkennen doht, de ik besonners to ju hef.
5. Wenn awer Jemand en Bedröfnis anricht hett, de hett nich mi bedrövt, ahn ton Deel, up dat ik nich em beschweren doh, ju All.
6. Dat is awer nog, dat desülvige vun Veele so straft is;
7. Dat ji em vun nu af an desto mehr vergeven un trösten doht, up dat he nich in allto grote Trurigkeit verfalln deiht. Gal. [6, 1.]
8. Darum vermahn ik ju, dat ji de Leev an em bewiesen doht. 1. Cor. [16, 14.]
9. Denn darum hef ik ju ok schreven, up dat ik erkennen doh, ob ji de Prov bestaht, ob ji in allen Stücken gehorsam sünd. Kap. [7, 15.]
10. Wokeen ji awer wat vergeven doht, den vergev ik ok. Denn ok ik, wenn ik Jemand wat vergeven doh, dat vergev ik wegen ju, an Christi Stä.
11. Up dat wi nich öwervordeelt ward vun den Satan. Denn wi weet wol, wat he in den Sinn hett. Luk. [22, 31.]
12. As ik awer na Troas keem, dat Evangelium vun Christus to predigen, un mi en Döhr upmakt war in den HErrn; Apost. [14, 27.] [16, 8.]