16. Darum vun nu af an kennt wi Nüms na dat Fleesch, un wenn wi ok Christus kennt hebbt na dat Fleesch, so kennt wi Em doch nu nich mehr.
17. Darum is Jemand in Christus, so is he en nie Kreatur, dat Ole is vergahn, Allns is nie warn. Röm. [8, 1.] [10.] Jes. 43, 19. Offenb. [21, 5.]
18. Awer all dat vun GOtt, de uns mit Em sülvst versöhnt hett dörch JEsus Christus, un dat Amt geven hett, dat de Versöhnung predigen deiht. Röm. [5, 10.]
19. Denn GOtt weer in Christus un versöhnte de Welt mit Em sülvst un rekent ehr ehr Sünden nich to, un hett mank uns upricht dat Wort vun de Versöhnung. Röm. [3, 24.] [25.]
20. So sünd wi nu Botschafters an Christus Sin Stell, denn GOtt vermahnt dörch uns; so bed wi nu an Christus Sin Stell: Lat ju versöhnen mit GOtt. Jes. 52, 7.
21. Denn He hett den, de vun keen Sünd wuß, för uns to Sünd makt, up dat wi warn in Em de Gerechtigkeit, de vör GOtt gelln deiht. 1. Pet. [2, 22.] Gal. [3, 13.] Kol. [1, 14.] Eph. [1, 6.] [7.] Phil. [3, 9.]
Dat 6. Kapitel.
1. Wi vermahnt ju awer as Mithelpers, dat ji nich ahn Nutzen GOtt Sin Gnad krigt. Kap. [5, 20.] 1. Cor. [3, 9.]
2. Denn He sprickt: Ik hef di in de angenehme Tied erhört un hef di an den Dag vun dat Heil hulpen. Seht, nu is de angenehme Tied, nu is de Dag vun dat Heil. Jes. 49, 8. Luk. [4, 19.] [21.]