6. Wi sünd awer alltied getrost un weet dat, so lang wi in den Lief wahnen doht, so gaht wi fern vun den HErrn.
7. Denn wi wandelt in den Gloven un nich in dat Sehn.
8. Wi sünd awer getrost un hebbt veel mehr Lust, ut den Lief to wannern un to Hus to sien bi den HErrn. Phil. [1, 23.]
9. Darum beflietigt wi uns ok, wi sünd to Hus, oder wi wannert, dat wi Em wolgefallt. Ps. [39, 13.]
10. Denn wi möt all apenbar warrn vör Christus Sin Richterstohl, up dat Jedereen kriegen deiht, so as he handelt hett bi Liefsleven, mag dat gud oder slecht sien. Apost. [17, 31.] Röm. [2, 6.] [14, 10.]
11. Wiel wi nu weeten doht, dat de HErr to fürchten is, öwertügt wi de Lüd, awer GOtt sünd wi apenbar. Ik höp awer, dat wi ok in ju Geweten apenbar sünd. Hiob. 31, 23.
12. Dat wi uns nich all wedder lavt, sonnern ju en Orsak gevt, vun uns grottospreken, up dat ji hebbt to laven gegen de, de sik na dat Ansehn grot makt un nich na dat Hart. Kap. [3, 1.]
13. Denn doht wi to Veel, so doht wi dat GOtt, sünd wi mäßig, so sünd wi för ju mäßig. Kap. [11, 16.] [17.]
14. Denn de Leev to Christus drängt uns so, siet wi davör holt, dat wenn Een för Alle storven is, so sünd se All storven. Ebr. [2, 9.]
15. Un He is darum för All storven, up dat de, de dar levt, vun nu af an nich sik sülvst levt, sonnern för den, de för se storven un upstahn is. 1. Tim. [2, 6.] Röm. [14, 7.]