7. Ji hebbt gud lopen. Wokeen hett ju upholn, de Wahrheit nich to gehorchen? Kap. [3, 1.] 1. Cor. [9, 24.]
8. Son Öwerreden is nich vun den, de ju beropen hett. Kap. [1, 6.]
9. En beten Suerdeeg makt den ganzen Deeg suer. 1. Cor. [5, 6.]
10. Ik hef dat Vertruen to ju in den HErrn, ji ward nich anner Sinns wesen. Wokeen ju awer irr maken deiht, de ward sin Ordeel drägen, he mag wesen, wer he will. 2. Cor. [2, 3.] [8, 23.] Gal. [1, 7.]
11. Ik awer, leeve Bröder, de ik de Besniedung noch predigen doh, warum mutt ik denn Verfolgung utstahn? De Argernis an dat Krüz hett denn jo uphört. 1. Cor. [1, 23.]
12. Wull GOtt, dat de ok utrod warn, de ju terstört. Ps. [12, 4.]
13. Ji awer, leeve Bröder, sünd to de Frieheit beropen. Seht awer to, dat ji de Frieheit nich brukt’ um dat Fleesch to deenen; sonnern dörch de Leev schall de Een den Annern deenen. 1. Cor. [8, 9.]
14. Denn dat ganze Gesetz ward in een Wort erfüllt, in dat: Hef din Neegsten leef as di sülvst. Mark. [12, 31.]
15. Wenn ji ju awer eenanner bieten un freten doht, so nehmt ju in Acht, dat ji ju nich eenanner vertehrn doht. 2. Cor. [12, 20.]