11. Darum denkt daran, dat ji, de ji eenstmals na dat Fleesch Heiden west sünd, un de Vörhut nennt warn vun de, de nennt sünd de Besniedung na dat Fleesch, de mit de Hand geschüt, Kap. [5, 8.] 1. Cor. [12, 2.]
12. Dat ji to desülvige Tied weert ahn Christus, Frömde un Utländers vun Israel, un Frömde vun de Testamente vun de Tosag, woher ji keen Hoffnung harrt un weert ahn GOtt un de Welt. Neh. 2, 20. Röm. [9, 4.]
13. Nu awer, de ji in Christus JEsus sünd un vördem wiet af weert, sünd nu dicht bi warn dörch Christus Sin Blod.
14. Denn He is unse Freden, de ut beide eens makt hett un hett afbraken den Tun, de dartwischen weer, dardörch, dat He dörch Sin Fleesch de Fiendschaft wegnehm. Jes. 9, 6. Apost. [10, 36.]
15. Nämlich dat Gesetz, dat ut Gebote besteiht, up dat He ut twee een nien Minschen in Em sülvst schapen un Freden maken dä, Kol. [2, 14.] 2. Cor. [5, 17.]
16. Un dat He beide versöhn mit GOtt in een Lief, dörch dat Krüz un hett de Fiendschaft dod makt dörch sik sülvst. Kol. [1, 20.]
17. Un is kamen, hett verkündigt in dat Evangelium den Freden, ju, de ji wiet weg weert, un de, de up de Neeg weern. Jes. 57, 19. Zach. 9, 10.
18. Denn dörch Em hebbt wi den Togang alle beide in een GEist to den Vader. Kap. [3, 12.] Joh. [14, 6.]
19. So sünd ji nu nich mehr Gäst un Fremde, sonnern Börger mit de Hilligen un GOtt Sin Huslüd. Phil. [3, 20.] Ebr. [12, 22.] [23.]
20. Upbut up de Apostel un Propheten ehr Grund, wiel JEsus Christus de Ecksteen is, Jes. 28, 16.